Оё намоз ва рӯзаи махсусе барои моҳи Муҳаррам вуҷуд дорад?

Дар рӯзҳо ва шабҳои муборак, ягон шакли ибодати махсус, ки ба ҳукми фарз ё воҷиб бошад, вуҷуд надорад. Дар манбаъҳои саҳеҳ ривояте дар бораи намози нафли махсус барои моҳи Муҳаррам вуҷуд надорад.

Барои касоне, ки намозҳои қазо доранд, авло аст, ки аввал намозҳои қазои худро адо кунанд. Ҳамчунин, хондан ва фаҳмидани Қуръон, истифода бурдан аз асарҳои динӣ, машғул шудан ба зикр ва салавот низ фаромӯш нашавад.

Рӯза гирифтан дар моҳи Муҳаррам мустаҳаб аст. Дар аввали моҳ, охири моҳ ё дар миёнаи он, яъне рӯзҳои 13, 14, 15 ё рӯзҳои 9, 10 ё 10 ва 11 рӯза гирифтан мумкин аст.

Расули Акрам (с.а.с.) фармудаанд: «Беҳтарин рӯза баъд аз рӯзаи Рамазон, рӯзаест, ки дар моҳи Худо — Муҳаррам гирифта мешавад. Беҳтарин намоз баъд аз фарзҳо низ намози шаб аст.» (Муслим, Сиям, 202-203 [1163])

Рӯзи 10-уми моҳи Муҳаррамро рӯзи Ошӯро меноманд. Расулуллоҳ (с.а.с.) фармудаанд: «Умедворам, ки рӯзаи рӯзи Ошӯро кафорати гуноҳҳои (хурди) соли гузашта мешавад.» (Муслим, Сиям, 196-197 [1162]) ва ба умматашон рӯза гирифтанро дар ин рӯз тавсия додаанд. Дар бораи рӯзаи рӯзи Ошӯро Ибни Аббос (р.а.) чунин ривоят мекунад: «Вақте Расулуллоҳ (с.а.с.) ба Мадина омаданд, диданд, ки яҳудиён рӯзи Ошӯро рӯза мегиранд. Аз онҳо пурсиданд: “Ин чӣ рӯз аст (чаро рӯза мегиред)?” Гуфтанд: “Ин рӯз рӯзи нек (муборак) аст. Худо дар ин рӯз банӣ Исроилро аз душманонашон наҷот дод ва Мусо (а) низ дар ин рӯз рӯза гирифт.” Расулуллоҳ (с.а.с.) фармуданд: “Ман ба Мусо аз шумо наздиктарам.” Ва он рӯз рӯза гирифтанд ва ба мусалмонон низ тавсия доданд, ки рӯза гиранд.» (Бухорӣ, Савм, 69 [2004]; Муслим, Сиям, 127-128 [1130])

Дар замони Паёмбар (с.а.с.) яҳудиён танҳо рӯзи 10-уми Муҳаррам (Ошӯро) рӯза мегирифтанд. Барои он ки рӯзаи мусалмонон ба рӯзаи онҳо монанд нашавад, Паёмбар (с.а.с.) тавсия доданд, ки як рӯз пеш ё як рӯз баъд ҳамроҳ бо рӯзи Ошӯро рӯза гирифта шавад. Дар баъзе ривоятҳо омадааст, ки як рӯз пеш ва як рӯз баъд ҳамроҳ карда, се рӯз рӯза гирифтан низ тавсия шудааст. (Баззор, ал-Муснад, 11/399 [5238]; Байҳақӣ, ас-Сунанул-кубро, 4/475 [8406]) Аз ин рӯ, муҳим аст, ки рӯзи Ошӯро танҳо рӯза гирифта нашавад. Метавон як рӯз пеш ё як рӯз баъдро ҳамроҳ карда, ду рӯз рӯза гирифт, ё ҳар ду рӯзро ҳамроҳ карда, се рӯз рӯза гирифт.

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu