ҶавобEditorialShejire Editorial
Аз Паёмбари Акрам (с.а.с.) ва саҳобаҳо ривояте вуҷуд надорад, ки намозе бо номи “кабир-нур” хонда шуда бошад. Аз ин рӯ, бо чунин ният намоз хондан бидъат аст. Аммо шахс метавонад ҳар вақте, ки хоҳад, намози нафл бихонад ва баъд аз он дар дуояш аз азоби қабр ва бадиҳои қабр ба Худо паноҳ барад. Зеро Паёмбари Акрам (с.а.с.) тавсия додаанд, ки дар дуо аз азоби қабр ба Худо паноҳ бурда шавад. (Бухорӣ, Ҷаноиз, 86-87 [1372-1377])
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.