Вақти намозАгар шахс қасдан ба ғайр аз самти қибла намоз хонад, намозаш ботил мешавад. Аммо касе, ки самти қибларо намедонад, бояд таҳқиқ кунад ва бар асоси маълумот ё эътиқоде, ки ба даст меорад, намозашро бихонад. Агар баъд аз анҷоми намоз фаҳмад, ки иштибоҳ кардааст, намозаш саҳеҳ аст ва дубора хонданаш лозим нест. Агар дар вақти таҳқиқ кардан дар миёни намоз фаҳмад, ки ба самти нодуруст рӯ овардааст, бояд дар дохили намоз ба самти дуруст рӯ оварад ва намозро идома диҳад. Аммо агар бе таҳқиқ ва бе пурсидан аз касе ба таври тасодуфӣ ба як самт рӯ оварда намоз хонад ва он самт қибла набошад, бояд намозашро такрор кунад. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/435)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.