ҶавобEditorialShejire Editorial
Намози ҷаноза аз ҷиҳати шартҳо мисли дигар намозҳо мебошад. Дар ин намоз риояи шартҳо чун покӣ, рӯ овардан ба қибла, пӯшонидани аврат ва ният зарур аст. Хондани намози ҷаноза бе таҳорат ҷоиз нест. Аммо агар шахс ба сабаби машғул шудан ба гирифтани таҳорат намози ҷанозаро аз даст диҳад, метавонад бо тайаммум намози ҷанозаро хонад. (Мавсилӣ, ал-Ихтиёр, 1/21)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.