Вақти намозДар дини Ислом ибодатҳо аз ҷониби Худо ва Расулаш муайян шудаанд. На дар Қуръон ва на дар Суннат намозе бо номи “намози ҳаққи банда” зикр нашудааст. Роҳи раҳоӣ аз ҳаққи банда ин аст, ки шахс ҳаққи соҳиби ҳақро баргардонад ва бо ӯ ҳалолӣ кунад. Барои зулме, ки кардааст, бояд ба Худо тавба намояд.
Дар бораи ҳаққи банда, Паёмбари Акрам (с.а.с.) чунин фармудаанд: “Ҳар касе, ки нисбат ба бародари худ дар масъалаи номус ё ягон масъалаи дигар зулме кардааст, бояд пеш аз омадани рӯзи қиёмат, ки тилло ва нуқра фоида намедиҳад, имрӯз бо ӯ ҳалолӣ кунад. (Вагарна) агар аъмоли солеҳ дошта бошад, ба андозаи зулме, ки кардааст, аз аъмоли некии ӯ гирифта мешавад ва ба соҳиби ҳақ дода мешавад. Агар аъмоли некии ӯ набошад, аз гуноҳҳои бародари мазлум гирифта шуда, бар ӯ бор карда мешавад.” (Бухорӣ, Мазолим, 10 [2449]; Риқоқ, 48 [6534])
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.