Вақти намозБино ба мазҳабҳои ҳанафӣ, шофеӣ ва ҳанбалӣ, ҳатто агар намоз дар гирди Каъба хонда шавад ҳам, шарт аст, ки ҷамоате, ки дар тарафи имом қарор доранд, аз имом пештар набошанд. Аз ин рӯ, агар ҷамоате, ки дар тарафи имом ҳастанд, аз имом пештар истанд, пайравии онҳо ба имом дуруст ҳисобида намешавад ва намозашон қабул нест. Аммо ҷамоате, ки дар дигар самтҳо қарор доранд ва ба Каъба нисбат ба имом наздиктаранд, ин ҳолат ба пайравии онҳо ба имом халал намерасонад. Бино ба мазҳаби малики, пеш будани имом аз ҷамоат шарт нест, вале бе зарурат пеш истодани ҷамоат аз имом макруҳ аст. (Ибн Қудома, ал-Муғнӣ, 2/157; Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 2/254; Ибн Рушд, ал-Байан ва-т-Таҳсил, 1/484)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.