Манбаъҳои мо намози тасбеҳро дар зумраи намозҳои нафиле, ки бо ҷамоат хонда мешаванд, зикр накардаанд. Аз Расули Худо (с.а.с.) низ дар ин бора амалеро нақл накардаанд, бинобар ин, хондани намози тасбеҳ ба танҳоӣ муносибтар аст.
Дар манбаъҳои мо танҳо хондани намозҳои нафиле ба ҷамоат барои намози таравеҳ, кушуф (намози офтобпарастӣ) ва бар асоси як назар, намози истиқсо (дуои борон) машрӯъ дониста шудааст. Хондани ҳамаи дигар намозҳои суннат ва нафиле бо ҷамоат макруҳ аст. (Сарахсӣ, ал-Мабсут, 1/134, 2/144)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.