Оё нигаҳ доштани парранда дар қафас ҷоиз аст?

Баъзе ҳайвонот ва паррандаҳо аз табиаташон ранги зебо, овози хуш ва дигар сифатҳои зебоӣ доранд. Зебоӣ ва некӯиро ҳар як инсон дӯст медорад. Ин неъмати Аллоҳ Таъоло аст, ки бояд шукргузорӣ кард.

Аллоҳ Таъоло дар Қуръон мефармояд:

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللهِ الَّتي أَخْرَجَ لِعِبَادِه وَالطَّيِّبَاتِ مِن الرِّزْقِ

«(Эй Паёмбар!) Бигӯ: "Кист, ки зинати Аллоҳро, ки барои бандагонаш берун овардааст ва ризқи покро ҳаром кардааст?"» [1].

والْخَيْلَ والْبِغَالَ والْحَمِيرَ لِتَرْكَبُوهَا وَزِينَةً

«Ва аспу хачиру харро барои савор шудан ва зебоӣ офарид» [2].

Имом Қуртубӣ мегӯяд: «Ҳама чизе, ки барои зебоӣ истифода мешавад, макруҳ нест, магар он ки шариат манъ карда бошад ё бо нияти риё бошад» [4].

Дар ин замина, ҷумҳури уламо (ҳанафӣ, малики, шофеӣ) иҷозат додаанд, ки парранда дар қафас нигоҳ дошта шавад ва дар доираи шариат фурӯш ё харидуфурӯшаш ҷоиз аст [5].

Онҳо ба ҳадиси Паёмбар (бар ӯ салавоту салом бод) истинод мекунанд:

«Эй Абӯ Умайр! Нӯғайр чӣ мекунад?» [7].

Ибни Ҳаҷар мегӯяд: «Ин ҳадис далолат мекунад, ки нигоҳ доштани парранда дар қафас ҷоиз аст» [8].

Аммо барои ҷоиз будани нигоҳ доштани парранда дар қафас, бояд шартҳои зерин риоя шаванд:

• Аз кибр ва худнамоӣ дур будан;

• Нигоҳ доштани парранда монеъи ибодат нашавад;

• Дар таъмини ғизо исроф нашавад;

• Ба парранда сари вақт ғизо дода шавад. Зеро Паёмбар (бар ӯ салавоту салом бод) мефармояд:

  «Зане ба сабаби бастани гурба ва надодани ғизо ва об, ҳатто нагузошт, ки гурба аз замин ҳашарот бихӯрад, азоб дода шуд ва ба дӯзах даромад» [9].

• Нигоҳубини парранда набояд сабаби озор ё зарар ба он гардад.

Пас, бо риояи шартҳои болозикр, нигоҳ доштани парранда дар қафас ҷоиз аст. Аммо беҳтар аст, ки парранда аз ҷуфт ҷудо карда нашавад ва бо паррандаҳои шикорӣ якҷо нигоҳ дошта нашавад.

Шуъбаи шариат ва фатво

[1] «Аъроф» 32.

[2] «Наҳл» 8.

[3] Амалеро, ки барои ризоии Аллоҳ не, балки барои худнамоӣ анҷом дода мешавад.

[4] Тафсири Қуртубӣ, 7/97.

[5] Ҳошияи Ибни Обидин, 6/401. Мавоҳибул-Ҷалил, 3/222. Муғнии ал-муҳтоҷ, 4/208.

[6] Паррандаи хурди сурхдаҳон, монанди булбул.

[7] Бухорӣ, №5778. Муслим, №2150.

[8] Фатҳул-Борӣ, 10/586.

[9] Бухорӣ, №3295. Муслим, №2242.