Агар бе дард ва озор моеъ аз гӯш, ноф ё чашм берун шавад, таҳоратро намешиканад. Аммо агар моеъ бо дард ва озор барояд, мувофиқи мазҳаби ҳанафӣ таҳорат мешиканад. Зеро дард далели мавҷудияти захм аст ва моеъе, ки аз захм мебарояд, таҳоратро мешиканад. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/147) Ба ақидаи мазҳаби шофеъӣ бошад, таҳорат танҳо бо чизҳое, ки аз пеш ва пас мебароянд, мешиканад. Моеъҳое, ки аз дигар ҷойҳо мебароянд, таҳоратро намешикананд. (Мовардӣ, ал-Ҳовӣ, 1/199-200)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.