Гарчанде ки моҳият ва чигунагии назар (чашм расидан) ба таври қатъӣ маълум нест, аммо дар дин низ қабул шудааст, ки баъзе одамон бо нигоҳҳояшон метавонанд таъсири манфӣ расонанд. Дар як ҳадиси шариф омадааст: “Аз (чашм расидан) ба Худо паноҳ баред, зеро назар (чашм расидан) ҳақ аст.” (Ибн Можа, Тиб, 32 [3508]). Ривоят шудааст, ки Расули Худо (с.а.с.) барои муҳофизат аз назар оятул курсӣ ва сураҳои Ихлос, Фалак ва Насро мехонданд; ба саҳоба низ хондани онҳоро тавсия медоданд; ва барои раҳоӣ аз чашм расидан мустақиман ба Худованд (ҷ.ҷ.) дуо мекарданд. (ниг. Бухорӣ, Тиб, 32-38 [5735-5742]; Тирмизӣ, Тиб, 16 [2058]; Ибн Можа, Тиб, 32-36 [3508-3525]; Камили Мирас, Тачриди Тарҷума, 12/90)
Пас аз амал кардан ба тавсияҳои Паёмбар (с.а.с.) дар масъалаи назар, интизори натиҷаро аз Худованди Мутаол доштан шарти эътиқоди исломист. Дар дини мо рафтор, амал ва эътиқодҳое, ки таъсири ниҳоиро ба ғайр аз Худо нисбат медиҳанд, манъ шудаанд. Аз ин рӯ, овехтани назар бонҷуқ ва чизҳои монанд ба он бо мақсади муҳофизат ё умеди ёрӣ гирифтан ҷоиз нест. Дар бораи чунин афроде, ки ин амалҳоро анҷом медиҳанд, Расули Худо (с.а.с.) фармудаанд: “Ҳар кӣ тумор овезад, Худо корашро ба анҷом нарасонад.” (Аҳмад ибни Ҳанбал, ал-Муснад, 4/154 [17440]). Дар ҳадиси дигар гуфта шудааст, ки касе, ки тумор овезад ва ба он таъсири муҳофизатӣ нисбат диҳад, ба Худо шарик овардааст. (Аҳмад ибни Ҳанбал, ал-Муснад, 4/156 [17458]). Барои муҳофизат аз назар бояд чунин хурофотро тарк карда, дуоҳои таълимдодаи Паёмбар (с.а.с.)-ро хонд. (ниг. Бухорӣ, Тиб, 32-38 [5735-5742]; Тирмизӣ, Тиб, 16 [2058]; Ибн Можа, Тиб, 32-36 [3508-3525]; Камили Мирас, Тачриди Тарҷума, 12/90). Дар ин замина, илова бар сураҳои Фалак ва Нас, дуое, ки Паёмбар (с.а.с.) барои наберагонаш мехонданд, низ бояд хонда шавад: “Аз ҳар гуна шайтон ва ҳашароти заҳрнок ва аз тамоми чашмҳои бад ба калимаҳои комили Худо паноҳ мебарам.” (Бухорӣ, Аҳодиси-л-анбиё, 10 [3371])
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.