Вақти намозҚайи инсон, ки аз меъда меояд ва даҳонро пур мекунад, нопок аст. Қайи кӯдак низ ба ин дохил мешавад. Агар кӯдак баъд аз ширмакӣ фавран қай кунад ва шири нӯшидаро ҳамон тавр баргардонад, ин қай низ тибқи мазҳаби ҳанафӣ нопок аст. Азбаски қай ҳукми наҷосати ғализа дорад, агар ба либос бичаспад ва дар шакли сахт бошад, вақте ки миқдори он аз як дирҳам, яъне тақрибан 3 грамм зиёд шавад, намозро манъ мекунад. Агар дар шакли моеъ бошад, вақте ки масоҳати он ба андозаи кафи даст ё бештарро фаро гирад, намозро манъ мекунад. Қайе, ки аз ин миқдор камтар бошад, дар доираи рухсат аст ва монеъи намоз намешавад. Аммо пок кардани ҳар гуна нопокӣ, кам ё зиёд, аз бадан, либос ё ҷойи намоз, рафтори шоиста бо рӯҳи намоз аст. Аз ин рӯ, агар имкони пок кардан бошад, намоз хондан бо ин нопокӣ, ҳатто агар кам ҳам бошад, макруҳ аст. (Ибну-л-Ҳумом, Фатҳу-л-қадыр, 1/202-205; Ибн Обидин, Радду-л-муҳтор, 1/306, 318-321)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.