Оё рӯзадорӣ дар рӯзҳои ид ҷоиз аст?

Рӯзҳои ид дар қатори рӯзҳое қарор доранд, ки рӯзадорӣ дар онҳо манъ шудааст. Рӯзадорӣ дар рӯзи аввали Иди Рамазон ва чор рӯзи Иди Қурбон таҳрими макруҳ аст. (Мавсилӣ, ал-Ихтиёр, 1/125-126; Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 2/375) Манъ шудани рӯзадорӣ дар ин рӯзҳо ба он сабаб аст, ки рӯзҳои ид рӯзҳои хӯрдан, нӯшидан ва шодӣ мебошанд. Иди Рамазон ҳамчун “ифтори умумӣ” пас аз як моҳи рӯзадорӣ барои Худо ҳисобида мешавад ва ба ҳамин хотир онро “Иди фитр (иди ифтор)” номидаанд. Рӯзи аввали Иди Рамазон маънои ифтори моҳи Рамазонро дорад. Рӯзадор будан дар чунин рӯзи ифтори умумӣ маънои иштирок накардан дар зиёфати Худоро дорад, ки ин рафтори муносиб нест. Рӯзҳои Иди Қурбон, ки қурбонӣ барои Худо анҷом дода мешавад, низ рӯзҳои зиёфат мебошанд. Паёмбари Худо (с.а.с.) таъкид кардааст, ки рӯзҳои ташриқ рӯзҳои хӯрдан, нӯшидан ва ёд кардани Худо мебошанд. (Муслим, Сиям, 144 [1141])

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu