Оё сафед ва бебӯй будани моеъе, ки аз занон хориҷ мешавад, таҳоратро мешиканад?

Ба ақидаи баъзе уламои ислом, аз ҷумла Абӯ Ҳанифа, моеъи берангу бебӯе, ки аз зан хориҷ мешавад, наҷис набуда, таҳоратро намешиканад. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/166) Ҳамчунин, тибқи маълумоти тиббии имрӯза, хориҷ шудани моеъи сафед ва бебӯй (рутубати фарҷ) аз ҳар зани солим як ҳолати муқаррарӣ ба ҳисоб меравад. Ин моеъ аз бачадон не, балки аз поёнтар хориҷ мешавад ва бо ягон моддаи наҷис омехта намешавад. Аз ин рӯ, ин моеъ, ки пок ҳисобида мешавад, на таҳоратро мешиканад ва на олуда шудани либос бо он барои намоз монеъ мешавад.

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu