Ҳангоми қироати Қуръон шахс бояд, агар зарурате набошад, ба кори дигар машғул нашавад ва Қуръонро гӯш кунад. Чунон ки дар ояти каримаи “Вақте ки Қуръон хонда мешавад, ба он гӯш диҳед ва хомӯш бошед, то ки бар шумо раҳмат шавад.” (ал-Аъроф, 7/204) ба мӯъминон амр шудааст, ки ҳангоми қироати Қуръон онро гӯш кунанд. Аммо азбаски гӯш кардани Қуръон фарз-кифоя аст, агар дигарон гӯш карда истода бошанд, хондани намози таҳийятул-масҷид ҷоиз аст. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/546, 2/18)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.