ҶавобEditorialShejire Editorial
Агар шахсе бинобар сохтори даҳонаш натавонад ҳарфҳоро дуруст талаффуз кунад ва дар миёни ҷамоат касе набошад, ки ин ҳарфҳоро дуруст бихонад, мувофиқи назаре, ки авлотар дониста шудааст, метавонад ба ҷамоат имоматӣ кунад. Аммо агар шахси дигаре бошад, ки ҳарфҳоро дуруст талаффуз мекунад, имомати он шахсе, ки дуруст талаффуз намекунад, ҷоиз нест. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/581-582; ал-Фатавал-Ҳиндия, 1/86)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.