Вақти намозАгар як шахси болиғ зодгоҳ ё маконе, ки дар он ҷо ба таври доимӣ ва барои зиндагии ҳамешагӣ иқомат дошт, тарк карда, бо ягон сабаб ба ҷои дигар барои зиндагии доимӣ кӯчад, он ҷо ватани аслии ӯ мегардад ва макони пешина дигар ватани аслӣ намемонад. Ҳузури падару модар ё фарзандони болиғ дар ватани аслии пешина ин ҳолатро тағйир намедиҳад. Назаре, ки авлотар дониста шудааст, ҳамин аст (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 2/131-132). Бинобар ин, агар шахсе аз маконе, ки доимӣ зиндагӣ мекунад, берун рафта, бо мақсади зиёрат ё дигар мақсадҳо ба назди падару модараш, ки дар масофаи 90 км ё бештар аз он зиндагӣ мекунанд, равад, ба ҳукмҳои мусофирӣ тобеъ мешавад. Аз ин рӯ, агар нияти иқомат дар он ҷо камтар аз 15 рӯз (барои ҳанафиён) ё камтар аз 4 рӯз (барои шофеъён) дошта бошад, мусофир ҳисобида мешавад (Мавсилӣ, ал-Ихтиёр, 1/79-80).
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.