Вақти намозҲангоми хондани намоз бо ҷамоат, ҷойи имом ва ҷамоат бояд воқеан ё ҳукман як бошад. Ин ягонагӣ бо пайваст будани сафҳо таъмин мегардад. Агар намоз дар як бино хонда шавад, маконҳои дохилиён як ҳисоб меёбанд. Аз ин рӯ, агар дар як ошёнаи бинои бисёрқабата масҷид бошад ва он ошёна ҷамоатро фаро гирифта натавонад, пас шахсоне, ки дар ошёнаҳои поёнӣ ё болоии ба он ошёна пайваст қарор доранд ва тавассути баландгӯяк ё эълони муаззин аз ҳаракатҳои имом огоҳ мешаванд, иқтидо карданашон ба имом дуруст аст. Дидани имом ё дидани касоне, ки имомро мебинанд, шарт нест. Агар иртиботи садоӣ қатъ шавад ва ҳаракатҳои имом пайгирӣ карда натавонанд, намози онҳое, ки ҳаракатҳои имомро пайгирӣ карда наметавонанд, ботил мегардад. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/550-551, 586-587) Барои шахсоне, ки маконашон бо роҳ, дарё ё монеаҳои монанди он, ки ягонагии маконро мешикананд, аз макони имом ҷудо шудааст, иқтидо кардан ба имом ҷоиз нест.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.