Агар шахсе, ки пайрави мазҳаби ҳанафӣ аст, ягон ҷояш хун ояд ва бо сабаби душворӣ дар гирифтани таҳорат, ё тарси нарасидан ба намозҳои ҷумъа, ҷаноза ва ид, мазҳаби шофеиро тақлид кунад, мушкиле надорад. Зеро дар масъалаҳое, ки байни мазҳабҳо ихтилоф вуҷуд дорад, пайравӣ аз як мазҳаб ҳатмӣ нест ва бо сабаби узр метавон ба раъйи мазҳаби дигар амал кард. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/75)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.