Вақти намозСобит аст, ки Паёмбари Акрам (с.а.с.) дар ҷанги Бадр ба мурдагони мушрик хитоб карда, бо онҳо суҳбат намудааст ва хабар додааст, ки онҳо ӯро мешунаванд (Бухорӣ, Ҷаноиҳ, 86 [1370]; Муслим, Ҷаноиҳ, 9 [921]); ҳамчунин тавсия додааст, ки ҳангоми зиёрати қабрҳо ба мурдагони он ҷо салом дода шавад ва худ низ ба қабристони Бакиъ рафта, ба мурдагони он ҷо салом додааст (Муслим, Ҷаноиҳ, 102 [974]). Боз ривоят шудааст, ки Паёмбар (с.а.с.) хабар додааст, ки аъмоли зиндагон ба хешовандону наздикони вафоткарда нишон дода мешавад ва онҳо аз аъмоли неки онҳо шод мешаванд ва аз аъмоли бади онҳо ғамгин мегарданд. (Табаронӣ, ал-Муъҷами кабир, 4/129 [3887]) Баъзе уламои исломӣ бо такя ба ин ҳадисҳо изҳор доштаанд, ки мурдагон метавонанд бо иҷозати Худо аз ҳолати зиндагон огоҳ бошанд.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.