Оё шахсони дорои қарзи намоз метавонанд, ки дигарон ба ҷои онҳо ин намозҳоро хонанд?

Дар ибодатҳое, ки танҳо бо ҷисм анҷом дода мешаванд, иҷрои он аз тарафи шахси дигар қабул намешавад. (Ибн Обиҷин, Раддул-муҳтор, 2/74; Шайхизода, Мажмаъул-анҳур, 1/307) Зеро ҳар кас барои амали худ ҳисоб медиҳад. (ал-Исро, 17/13; Ясин, 36/54; ат-Тур, 52/16, 21; ал-Муддассир, 74/38) Аз ин рӯ, ҳеҷ кас наметавонад намозҳои фарзеро, ки шахси фавтида ё зинда нахондааст, ба ҷои ӯ бихонад. Бинобар ин, ҳар кас бояд дар вақти ҳаёт ва саломатӣ ба иҷрои ибодатҳои худ аҳамият диҳад ва кӯшиш кунад, ки назди Худо бо қарз наравад.

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu