Вақти намозМӯъмин-мусулмонон, ки ба якдигар саломатӣ ва амният мехоҳанд ва бо рӯзи ҷумъа табрик мегӯянд, ин амал мубоҳ аст, яъне иҷозат дода шудааст. Барои ин на савоб ва на гуноҳ навишта намешавад. Зеро табрик кардан бо рӯзи ҷумъа ба мақсадҳои умумии шариат мувофиқ меояд.
Аллоҳ Таъоло дар Қуръон мефармояд: «Ба мардум сухани нек бигӯед» («Бақара», ояти 83).
Пайғамбарамон (бар ӯ салавоту саломи Аллоҳ бошад) фармудаанд: «Сухани нек садақа аст» (Бухорӣ, Муслим).
Табрик кардан бо рӯзи ҷумъа миёни мусалмонон анъанаи қадимӣ аст. Дар гузашта низ мусалмонон дар ин рӯз шодии худро бо якдигар тақсим мекарданд, ба ҳамдигар дуо ва орзуи нек мекарданд. Абдуллоҳ ибни Масъуд (Аллоҳ аз ӯ розӣ бошад) гуфтааст: «Он чизе, ки мусалмонон нек мешуморанд, назди Аллоҳ низ нек аст» (Аҳмад).
Инчунин, рӯйдодҳои бузургу муҳим дар таърихи башарият дар рӯзи ҷумъа иттифоқ афтодаанд. Дар ин бора Пайғамбарамон (бар ӯ салавоту саломи Аллоҳ бошад) фармудаанд:
«Ҷумъа беҳтарин рӯзест, ки офтоб бар он тулӯъ кардааст. Одам (бар ӯ салом бошад) дар рӯзи ҷумъа офарида шуд, дар рӯзи ҷумъа ба биҳишт даромад ва дар рӯзи ҷумъа аз биҳишт хориҷ шуд. Рӯзи қиёмат низ рӯзи ҷумъа хоҳад буд» (Муслим).
Ҳамчунин, савоби ибодатҳое, ки дар рӯзи ҷумъа анҷом дода мешаванд, аз дигар рӯзҳо бештар аст. Аз ин рӯ, мусалмоне, ки дар қалбаш имон дорад, арзиш ва бузургии рӯзи ҷумъаро хуб медонад ва мекӯшад, ки ин рӯзро мувофиқи фармони Парвардигор ба таври махсус гузаронад, то ризоияти Ӯро ба даст орад.
Ҳазрати Умар (Аллоҳ аз ӯ розӣ бошад) гуфтааст: «Ҳамаи ситоишҳо сазовори Аллоҳ аст! (Парвардигори мо) рӯзи ҷумъа ва рӯзи арафаро барои мо – мусалмонон ид қарор дод» (Табарӣ).
Пас, мисли идҳо, табрик кардан дар рӯзи ҷумъа низ писандида аст. Зеро ҳадиси боло далолат мекунад, ки рӯзи ҷумъа низ ид аст. Гузаронидани ин рӯз бо шодмонӣ, истифодаи атр, анҷоми ибодат, пурсидани аҳвол ва орзуи нек кардан мухолифи шариат нест. Гуфтани «рӯзи ҷумъатон муборак», «ҷумъа муборак бошад» низ ба орзуҳои нек дохил мешавад. Аммо табрик кардан ва орзуи нек гуфтан ихтиёрист, онро на воҷиб ва на суннат мегӯем. Касе, ки ин корро намекунад, гунаҳкор намешавад.
Таҳия: Ҳасан АМАНҚУЛ
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.