Вақти намозДар намоз қироати миқдори муайяни Қуръон фарз аст. Бар асоси ақидаи барҷастаи мазҳаби ҳанафӣ, ин миқдор бояд ҳадди ақал се ояти кӯтоҳ ё як ояти ба ин андоза бошад. Хондани сураи Фотиҳа махсусан воҷиб аст. Аз ин рӯ, бо қироати сураи Фотиҳа дар намоз, ҳам фарзи қироат ва ҳам воҷиб иҷро мегардад. Аммо пас аз Фотиҳа, хондани се ояти кӯтоҳ ё сурае ба ин дарозӣ низ воҷиб аст. Аз ин сабаб, шахсе, ки дар ду ракаати аввалини намозҳои фарз ва дар ҳамаи ракаатҳои намозҳои суннат пас аз Фотиҳа сура ё чанд оят намехонад, воҷибро тарк мекунад. Агар ин кор ба фаромӯшӣ сурат гирад, саҷдаи саҳв лозим мешавад. Агар қасдан тарк шавад, бозхондани намоз воҷиб аст. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/458)
Бар асоси мазҳаби шофеӣ бошад, барои иҷрои фарзи қироат ҳадди ақал хондани Фотиҳа зарур аст. Илова бар ин, хондани сура ё чанд ояти дигар суннат мебошад. (Ширбини, Муғнил-муҳтоҷ, 1/353, 361)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.