Вақти намозСуннатҳое, ки пеш ва пас аз намозҳои фарз хонда мешаванд, ба ду қисм ҷудо мешаванд: суннатҳои муаккада ва ғайримуаккада. Суннати муаккада суннатест, ки Паёмбар (с.а.с.) ҳамеша онро ба ҷо меовард, аммо барои нишон додани он ки воҷиб нест, баъзан онро тарк мекард; суннати ғайримуаккада бошад, суннатест, ки баъзан онро ба ҷо меовард ва баъзан тарк мекард. Ба суннатҳои ғайримуаккада ҳамчунин мустаҳаб низ мегӯянд. Тарк кардани суннатҳои муаккада бе узр дуруст нест. Тарк кардани онҳо бе сабаб «исоат», яъне рафтори нодуруст ва айбдор ҳисобида мешавад, аммо азобро воҷиб намекунад. Суннатҳои ғайримуаккада бошанд, ҳатто бе узр ҳам баъзан метавонанд тарк шаванд. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/103-104, 474, 478)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.