Вақти намозДар масъалаи он ки шустани дохили чашм ҳангоми таҳорат шарт нест, уламоро иттифоқ аст. (Мавсилӣ, ал-Ихтиёр, 1/7; Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/97; Нававӣ, ал-Маҷмӯъ, 1/369) Аз ин рӯ, чашми сунъӣ (протез), ки ба чашм гузошта мешавад, барои таҳорат монеъ намешавад. Ҳамчунин, худи протези чашм барои таҳорат монеъ нест ва агар боиси берун шудани чизе аз чашм, мисли ашк, ки аз нигоҳи дин пок аст, гардад, таҳорат намешиканад. Дар ривоят омадааст: «Аз ашк ва оби бинӣ таҳорат воҷиб намешавад.» (Абдурраззоқ, ал-Мусаннаф, 1/146 [559]) Аммо агар аз чашм чизҳое, ки аз нигоҳи дин нопоканд, мисли хун, чирк ва илтиҳоб хориҷ шаванд, тибқи мазҳаби ҳанафӣ таҳорат мешиканад. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/17)
Аммо тибқи мазҳаби шофеӣ, ба ғайр аз чизҳое, ки аз пеш ва пас мебароянд, чизҳое, ки аз дигар ҷойҳои бадан хориҷ мешаванд, таҳоратро намешикананд. Аз ин рӯ, ҷараёни илтиҳоб, хун ва монанди инҳо аз чашм таҳоратро намешиканад. (Мовардӣ, ал-Ҳовӣ, 1/199-200; Ширбинӣ, Муғни-л-муҳтоҷ, 1/140)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.