Вақти намозФарқиятҳо дар амалкарди шумораи хондани ҷумлаҳои қамат аз он сарчашма мегиранд, ки дар ин бора ривоятҳои гуногун аз Паёмбари Акрам (с.а.с.) ворид шудаанд.
Ба ғайр аз мазҳаби ҳанафӣ, баъзе уламои дигар, мисли Суфён ас-Саврӣ ва Ибну-л-Муборак, гуфтаанд, ки ҷумлаҳои азон ва қамат, ба истиснои такбирҳои аввал, ки чор маротиба хонда мешаванд, ду маротиба хонда мешаванд. Далели онҳо ривояти рӯъёи саҳобӣ Абдуллоҳ ибни Зайд аст, ки дар бораи азон ва қамат дида буд ва Паёмбар (с.а.с.) онро тасдиқ кардааст. Дар ривоятҳое, ки ба ин рӯъё марбутанд, такбир дар аввали азон ва қамат чор маротиба ва ҷумлаҳои дигар ду маротиба зикр шудаанд. Онҳо инчунин ин ривоятро далел меоранд: «Дар азон ва қамати Расули Худо (с.а.с.) ҷумлаҳо ду-ду буданд.» (Тирмизӣ, Салот, 142 [194]; ниг. Шайбонӣ, ал-Осор, 1/105 [62]; Сарахсӣ, ал-Мабсут, 1/128; Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/388)
Ба ақидаи мазҳабҳои шофеӣ ва ҳанбалӣ, ҳангоми хондани азон, мисли ақидаи боло, такбирҳои аввал чор маротиба ва ҷумлаҳои дигар ду маротиба гуфта мешаванд. Аммо дар қамат, тибқи ин мазҳабҳо, такбири аввал, ҷумлаи «қад қомати-с-салот» ва такбирҳои охир ду маротиба, ва ҷумлаҳои дигар як маротиба хонда мешаванд. Ба ақидаи мазҳаби малики, дар қамат танҳо такбирҳо ду маротиба ва ҷумлаҳои дигар як маротиба хонда мешаванд. (Нававӣ, ал-Маҷмуъ, 3/91-94) Ин гурӯҳ ин ривоятро далел гирифтаанд: «Расули Худо (с.а.с.) ба Билол амр кард, ки ҷумлаҳоро дар азон ду маротиба ва дар қамат як маротиба бихонад.» (Бухорӣ, Азон, 2-3 [605, 607]; Муслим, Салот, 2-3, 5 [378])
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.