Агар зан ҳангоми гирифтани таҳорат маҷбур шавад, ки аъзои пӯшидашавандаро, ки диданашон барои мардони бегона ҳаром аст, кушояд, ӯ аз нигоҳи ҳукмӣ оҷиз аз истифодаи об ҳисобида мешавад ва бо тайаммум намоз мехонад. Аммо чунин зан бояд то охири вақти намоз интизор шавад, ки шояд ҷои муносиб барои гирифтани таҳорат пайдо шавад. Агар тарс дорад, ки вақти намоз мегузарад, пас бо тайаммум намоз мехонад. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/154-155, 235; Таҳтовӣ, Ҳошия, 118)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.