Вақти намозАгар зани мукаллаф, ки бояд намоз хонад, пас аз даромадани вақти намоз, вале пеш аз хондани он, ҳайз бинад, тибқи мазҳаби ҳанафӣ, дигар вазифадор нест, ки он вақти намозро қазо кунад. Зеро хондани намоз барои мукаллаф — агар қаблан нахонда бошад — дар охири вақт фарз мегардад. Аз ин ҷиҳат, агар зане бо покӣ бихобад ва ҳангоми бедор шудан фаҳмад, ки ҳайзаш оғоз шудааст, аз лаҳзаи бедоршавӣ ҳайздор ҳисобида мешавад ва намози он вақтро намехонад. Баръакс, агар зани ҳайздор бихобад ва пас аз баромадани вақти намоз бедор шуда, фаҳмад, ки пок шудааст, эҳтиётан аз вақти хобидан пок ҳисобида мешавад ва бояд намози он вақтро бихонад. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/291)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.