Ба иттифоқи уламои ислом, занон ба намози ҷумъа ва ид мукаллаф нестанд (Самарқандӣ, Туҳфа, 1/161,165; Халил, Мухтасар, 45, 47; Ибни Рушд, Бидояти-л-муҷтаҳид, 1/167, 229; Ширбини, Муғни-л-муҳтоҷ, 1/546). Бо вуҷуди ин, Паёмбари Акрам (с.а.с.) занонро ба ширкат дар намози ид ташвиқ намудааст (Бухорӣ, Идайн, 15, 19, 21 [974, 979, 981]; ал-Ҳаҷ, 81 [1652]; Муслим, Салоту-л-идайн, 1-3, 10-12 [884-885, 890]). Аз ин рӯ, агар шароит мувофиқ бошад, занон метавонанд дар намози ҷумъа ва ид ширкат кунанд.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.