Вақти намозЗеварҳои аз тилло ва нуқра сохташуда, агар дигар шартҳои лозимии закотро низ дошта бошанд, тибқи мазҳаби ҳанафӣ ба закот вобастаанд. Аз ин рӯ, агар зеварҳои тиллоӣ аз 24 карат 80,18 грамм ё бештар бошанд ва як сол гузашта бошад, закоти онҳо бо ҳисоби як аз чиҳил дода мешавад. Зеварҳое, ки аз дигар маъданҳо ва сангҳо сохта шудаанд, ба ғайр аз тилло ва нуқра, ба закот вобаста нестанд. (Ибн Нуҷайм, ал-Баҳр, 2/243)
Тибқи мазҳаби шофеъӣ бошад, зеварҳои тилло ва нуқра, ки зан дар ҳаҷми маъмулӣ ва бе исроф ҳамчун зевар истифода мебарад, эҳтиёҷи аслӣ ҳисобида мешаванд ва аз онҳо закот воҷиб нест. Аммо агар ин зеварҳо ҳамчун пасандоз нигоҳ дошта шаванд, на ҳамчун зевар, пас аз онҳо закот додан лозим аст. (Нававӣ, ал-Маҷмуъ, 6/35-36, 46; Ширбини, Муғни-л-муҳтоҷ, 2/99; Ибн Қудама, ал-Муғнӣ, 3/41-42)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.