Оё занон метавонанд намози таравеҳро дар масҷид хонанд?

Паёмбари Акрам (с.а.с.) борҳо изҳор доштаанд, ки занон метавонанд ба масҷид биёянд, аммо ибодати онҳо дар хона афзалтар аст ва фармудаанд: «Занонатонро аз рафтан ба масҷид манъ накунед. Вале хона барои онҳо беҳтар аст.» (Абӯ Довуд, Салот, 53 [567]; ниг. Бухорӣ, Ҷумъа, 13 [900]; Муслим, Салот, 136 [442]).

Маълум аст, ки Паёмбар (с.а.с.) ба занон иҷозат додаанд, ки ба масҷид раванд ва ҳатто онҳоро ташвиқ кардаанд, ки дар рӯзҳои ид, мисли Рамазон ва Қурбон, ки ҷомеа якҷо шодиро таҷлил мекунад, барои иштирок дар намози ид ба масҷид биёянд (Бухорӣ, Идайн, 15, 19, 21 [974, 979, 981]; ал-Ҳаҷ, 81 [1652]; Муслим, Салоту-л-идайн, 1-3, 10-12 [884-885, 890]).

Расули Худо (с.а.с.) ба заноне, ки ба масҷид меоянд, баъзе тавсияҳо додаанд; аз ҷумла, манъ кардаанд, ки либоси ҷалбкунанда пӯшанд ва атр зананд (ниг. Муслим, Либос, 125 [2128]; Салот, 141-142 [443]).

Гарчанде хондани намоз дар хона барои занон афзалтар аст, аммо агар эҳтиёткорона амал кунанд, хондани намозҳои фарз ва намози таравеҳ дар масҷид бо ҷамоат низ мушкиле надорад (Зайлаӣ, Табйин, 1/140; Ибн Нуҷайм, ал-Баҳр, 2/71).

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu