Вақти намозҲамаи мусалмонон метавонанд қабрҳоро зиёрат кунанд. Паёмбари Акрам (с.а.с.) дар замоне, ки одатҳои ҷоҳилият идома доштанд, зиёрати қабрҳоро муваққатан манъ карда буд, аммо баъдан онро иҷозат дода, фармудааст: “Ман ба шумо зиёрати қабрҳоро манъ карда будам. Акнун метавонед қабрҳоро зиёрат кунед, зеро ин ба шумо охиратро ёдрас мекунад.” (Муслим, Ҷаноиз, 106, 108 [976, 977]; Абу Довуд, Ҷаноиз, 81 [3235]). Аз ин рӯ, занон низ метавонанд қабрҳоро зиёрат кунанд. Ҳамчунин Паёмбари Акрам (с.а.с.) ба зание, ки назди қабри фарзандаш гиря мекард, сабр тавсия дода, ӯро аз зиёрат манъ накардааст. (Бухорӣ, Ҷаноиз, 7 [1252], Аҳком, 11 [7154]; Муслим, Ҷаноиз, 15 [926])
Ҳадисҳое, ки дар онҳо Паёмбари Акрам (с.а.с.) ба заноне, ки қабрҳоро бисёр зиёрат мекарданд, лаънат гуфтааст (Тирмизӣ, Ҷаноиз, 61 [1056]; Ибни Можа, Ҷаноиз, 49 [1574]), ба давраи манъ шудани зиёрати қабрҳо дахл доранд. Муҳаддиси бузург Тирмизӣ пас аз зикри ин ҳадис чунин мегӯяд: “Баъзе олимон чунин назар доранд: Ҳадисҳое, ки дар онҳо ба заноне, ки қабрҳоро зиёрат мекунанд, лаънат гуфта шудааст, ба давраи қабл аз иҷозати зиёрати қабрҳо тааллуқ доранд. Вақте ки зиёрати қабрҳо иҷозат дода шуд, ин иҷозат ҳам занон ва ҳам мардонро дар бар мегирад.” (Тирмизӣ, Ҷаноиз, 61)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.