Пайрави имом чӣ гуна ният мекунад?

Ният яке аз шартҳои намоз аст. Шахс бояд дар нияташ муайян кунад, ки кадом намози фарз, воҷиб ё нафлро ва намози кадом вақтро мехонад, инчунин танҳо мехонад ё ба имом пайравӣ мекунад. Муҳим он аст, ки ин чизҳо дар дил дониста шаванд; ба забон гуфтани он бошад, барои таҳкими иродаи шахс дар ин масъала хуб дониста шудааст. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/46)

Бинобар ин, шахсе, ки намозро ба пайравии имом мехонад, бояд дар дил ният кунад; вагарна, агар бе нияти пайравӣ ба имом намоз хонад, намозаш ботил мешавад. Илова бар ин, ба забон гуфтани “пайравӣ кардам ба имоми ҳозир” низ муносиб аст.

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu