Шаби Қадр иҷрои корҳои зерин мустаҳаб аст:
Хондани намоз. Паёмбари Худо (бар ӯ салавоту салом бошад) фармудаанд:
مَن قَامَ لَيْلَةَ القَدْرِ إيمَانًا واحْتِسَابًا، غُفِرَ له ما تَقَدَّمَ مِن ذَنْبِهِ
«Ҳар кас шаби Қадрро бо имон ва умеди аҷр (ба ибодат) бигузаронад, гуноҳҳои гузаштааш бахшида мешаванд» [1] , – гуфтаанд.
Дуо кардан. Аз Оиша модари мӯъминон ривоят аст, ки гуфт: «Эй Расули Худо! Агар ман шаби Қадрро дарёбам, чӣ дуо кунам?» Паёмбари Худо (бар ӯ салавоту салом бошад) чунин гуфтанд:
اللهمَّ إنك عفوٌّ تُحبُّ العفوَ فاعفُ عنِّي
«Аллоҳумма иннака афуввун тухиббул-афва фағфу анни (Эй Худоё! Ту бахшанда ҳастӣ ва бахшишро дӯст медорӣ, маро бубахш)» – бигӯ» [2] .
Ҳамчунин, хондани Қуръон, зикри Худо, фиристодани салавот бар Паёмбар (бар ӯ салавоту салом бошад), додани садақа ва дигар аъмоли нек низ хуб аст.
Аз китоби «Фатвоҳо оид ба рӯзаи Рамазон»
[1] Бухорӣ, №1901.
[2] Тирмизӣ, №3513. Ибни Можа, №7712. Аҳмад, 25384.
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.