Вақти намозМисли ҳамаи ибодатҳо, вожиби садақаи фитр низ бояд ба таъхир андохта нашавад ва сари вақт иҷро гардад. Бо вуҷуди ин, агар сари вақт пардохта нашуда бошад, лозим аст, ки ин фитрҳо дар аввалин фурсат пардохта шаванд.
Вожиби фитр, тибқи назари Имоми Шофеъӣ, Аҳмад ибни Ҳанбал ва ривояте аз Имоми Молик, бо ғуруби офтоби рӯзи охири Рамазон, ва тибқи назари Имоми Абу Ҳанифа ва баъзе дигар имомони муҷтаҳид, бо тулӯи субҳи рӯзи иди Фитр воҷиб мегардад. Бо ин вуҷуд, фитрро метавон дар моҳи Рамазон низ дод. Ҳатто барои қонеъ кардани ниёзҳои фақирон дар ид, додани он пеш аз ид беҳтар аст. Аммо агар то субҳи ид садақаи фитр дода нашуда бошад, бояд дар рӯзҳои ид пардохта шавад. Фитрҳое, ки сари вақт дода нашудаанд, бояд дар аввалин фурсат пардохта шаванд. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 2/367)
Дар мазҳаби Шофеъӣ додани фитр дар рӯзҳои аввали Рамазон ҷоиз аст; агар узри шаръӣ вуҷуд надошта бошад, ба таъхир андохтани он баъд аз ғуруби офтоби рӯзи аввали ид ҳаром аст. (Нававӣ, ал-Маҷмуъ, 6/128)
Ба ақидаи аксари фақеҳон, ба таъхир андохтани пардохти фитр баъд аз ид макруҳ аст, вале пардохти анҷомшуда қазо не, балки адо ҳисоб меёбад. Баъзе фақеҳон бошад, ба таъхир андохтани фитрро баъд аз ид ҳаром медонанд ва пардохти онро қазо мешуморанд. (Ҷазирӣ, ал-Мазоҳибул-арбаъа, 1/568)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.