Вақти намозВасваса ҳолати дудилагӣ, шубҳа ва гумонест, ки инсон онро бинобар сабабҳои гуногун эҳсос мекунад. Аксаран ин ҳолат ба шакли шубҳа дар бораи дуруст ё нодуруст гирифтани таҳорат ё ғусл, ё шикастан ё нашикастани он зоҳир мешавад. Шахсе, ки ҳангоми гирифтани ғусл ё таҳорат васваса мекунад, лозим нест ғусл ё таҳоратро такрор кунад. Ҳатто инсон набояд ба чунин васвасаҳо аҳамият диҳад (Ибн Можа, Таҳорат, 48 [421]), бояд ба худ талқин кунад, ки шубҳа ва дудилагиҳои дар дилаш пайдо шуда асос надоранд, ва агар лозим шавад, ба табобати равонӣ рӯй оварад; инчунин ҳамчун дастгирии маънавӣ, сураҳои Фалақ ва Насро бо тафаккур ба маънояшон бихонад ва барои раҳоӣ аз ин ҳолат аз Худо дуо кунад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.