Вақти намозҲукми мазмазаву истиншоқ (об гирифтан ба даҳон ва бинӣ ҳангоми таҳорат) миёни уламои ислом ихтилоф дорад. Сабаби ин ихтилоф он аст, ки оё даҳон ва бинӣ қисми рӯйе ҳастанд, ки шустани он фарз аст ё не. Ба ақидаи ҷумҳури уламои ҳанафӣ, шофеӣ ва молиҳӣ, об гирифтан ба даҳон ва бинӣ суннати таҳорат аст. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/16; Нававӣ, ал-Маҷмӯъ, 1/465; Хаттоб, Мавоҳиб, 1/245) Аммо дар мазҳаби ҳанбалӣ ҳам дар таҳорат ва ҳам дар ғусл об гирифтан ба даҳон ва бинӣ фарз аст. (Ибн Қудама, ал-Муғнӣ, 1/88) Далелҳои ҷумҳур дар ин масъала қавитар ва дурусттаранд. Бинобар ин, чун шустани даҳон ва бинӣ дар таҳорат суннат аст, агар шахсе бинобар беморӣ ё ҷарроҳӣ ё бе ягон сабаб об гирифтан ба даҳон ва бинӣ ҳангоми таҳоратро тарк кунад, ин амали ӯ ба сиҳҳати таҳорат халал намерасонад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.