Вақти намозАгар шахсе ҳангоми намоз хондан, бе анҷом додани нишасти охирин (тахият) аз рӯи фаромӯшӣ ба по хезад, то вақте ки ба саҷда нарафтааст, бояд баргардад, нишаста дуои тахиятро бихонад ва сипас саҷдаи саҳвро анҷом дода, намозашро ба итмом расонад.
Агар саҷдаи ракаъати бархостаашро анҷом дода бошад, мувофиқи назари Имом Абӯ Ҳанифа ва Имом Абӯ Юсуф, дигар ин намозро ҳамчун намози фарз ба итмом расондан мумкин нест. Агар намози хондааш ду ё чор ракаъат бошад, дар ин ҳолат як ракаъати дигар мехонад ва намозро ба итмом мерасонад. Ин намоз ба нафл табдил меёбад. Баъдан фарзро дубора бояд бихонад. Иллати илова кардани як ракаъат, агар саҷдаи ракаъати бархостааш анҷом ёфта бошад, ин аст, ки хондани намозҳои нафл ба шакли ракаъатҳои ҷуфт машрӯъ аст (Ибн Нуҷайм, ал-Баҳр, 2/112).
Агар намози хондааш намози шом бошад ва саҷдаи ракаъати бархостаашро анҷом надода бошад, мисли боло баргашта, нишаста, саҷдаи саҳвро анҷом медиҳад ва намозро ба итмом мерасонад. Агар саҷдаи ракаъати бархостаашро анҷом дода бошад, дар ин ҳолат намозро ҳамчун чор ракаъат хондааст ва ин намоз ба нафл табдил меёбад, бинобар ин фарзро дубора бояд бихонад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.