Шахсе, ки саҷдаи саҳвро фаромӯш кардааст, чӣ бояд кунад?

Агар шахсе, ки бояд саҷдаи саҳвро анҷом медод, онро аз рӯи фаромӯшӣ ё иштибоҳ тарк кунад ва пас аз салом додан амале, ки намозро ботил мекунад, мисли хандидан, сӯҳбат кардан ё рӯй гардондан аз қибла анҷом диҳад ё дигар барои саҷдаи саҳв вақт намонад, ин саҷда аз ӯ соқит мешавад. Боз хондани намоз низ лозим нест. Аммо агар бе анҷом додани амале, ки намозро ботил мекунад, саҷдаро ба ёд орад, бояд фавран саҷда кунад (Касонӣ, Бадоъиъ, 1/174).

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu