Вақти намозМоҳҳои Раҷаб, Шаъбон ва Рамазон, ки дар байни мардум бо номи "се моҳи муқаддас" маъруфанд, моҳҳои муборак ба шумор мераванд. Чунончи, Паёмбари Акрам (с.а.с.) ҳангоми фаро расидани моҳи Раҷаб чунин дуо мекарданд: “Илоҳо! Моҳи Раҷаб ва Шаъбонро бар мо муборак гардон ва моро ба моҳи Рамазон бирасон.” (Табаронӣ, ал-Муъҷамул-авсат, 4/189 [3939]; Байҳақӣ, Шуъабул-имон, 5/348-349 [3534]) Рӯза гирифтан дар моҳи Рамазон фарз аст. (ал-Бақара, 2/184-185) Дар моҳҳои Раҷаб ва Шаъбон бошад, дар манобеи ҳадисӣ омадааст, ки Паёмбар (с.а.с.) дар муқоиса бо дигар моҳҳо рӯзаи нафл бештар мегирифтанд, аммо берун аз моҳи Рамазон ҳеҷ як моҳи дигарро пурра рӯза нагирифтаанд. (Бухорӣ, Савм, 52-53 [1969-1973]; Муслим, Сиём, 173-179 [1156-1157]; Абу Довуд, Савм, 54 [2428]; Ибни Можа, Сиём, 43 [1741]) Аз ин рӯ, рӯза гирифтани тамоми рӯзҳои моҳҳои Раҷаб ва Шаъбон пайваста асоси динӣ надорад. Шахс метавонад, агар саломатӣ ва тавоноӣ дошта бошад, дар ин моҳҳо ба қадри тавоноии худ рӯзаи нафл бигирад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.