Агар намозҳои чор ракъатӣ дар ҳолати сафар қазо шаванд, фарқ надорад, ки қазо дар сафар ё баъд аз сафар хонда шавад, онҳо ҳамчун ду ракъат қазо хонда мешаванд. Аммо агар намозе, ки берун аз ҳолати сафар қазо шудааст, дар вақти сафар қазо хонда шавад, он гоҳ ҳамчун чор ракъат хонда мешавад (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/81). Ба ақидаи шофеӣён бошад, намозе, ки дар сафар хонда нашудааст, дар ҳолати иқомат ҳамчун чор ракъат қазо карда мешавад (Ширбини, Муғни-л-муҳтоҷ, 1/516).
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.