Вақти намозДар ҳадисҳои мутавотир ё машҳуре, ки ба зикри «Субҳанаке», ки дар аввали намоз хонда мешавад, дахл доранд, ибораи «ва ҷалла саноука» зикр нашудааст. (Абӯ Довуд, Салот, 122 [775-776]; Тирмизӣ, Салот, 179 [242-243]) Аз ин рӯ, шахсе, ки намоз мехонад, ғайр аз намози ҷаноза, ин ибораро намехонад. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/49)
Аммо дар намози ҷаноза, ки дуо барои майит аст, илова кардани дуоҳои дигар низ мумкин аст ва ба зикри «Субҳанаке» ҳамчунин ибораи «ва ҷалла саноука», ки маънояш «Эй Худо, шони ту бузург аст» мебошад, илова карда мешавад. (Таҳтовӣ, Ҳошия, 584; Муҳаммад Зиҳнӣ, Нимат-и Ислом, 427) Зеро дар баъзе ривоятҳо, ки ба зикр ва дуоҳои берун аз намоз дахл доранд, ин ибора низ зикр шудааст.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.