Вақти намозНамози таравеҳ номи намози нафиле аст, ки дар моҳи Рамазон пас аз намози хуфтан то вақти намози субҳ (то тулӯи фаҷр) хонда мешавад. Дар ҳадисҳои шариф ин намоз ҳамчун эҳёи шабҳои Рамазон тавсиф шудааст ва азбаски пас аз ҳар чор ракъат барои каме истироҳат таваққуф мешавад, онро "таравеҳ" номидаанд.
Расули Акрам (с.а.с.) ин намозро бо саҳобаҳо ба ҷамоат хондаанд, вале чун иштиёқи онҳоро дидаанд, бо тарси фарз шудани он, хондани онро ба ҷамоат тарк намуда, танҳо хонданро идома додаанд (Бухорӣ, Салату-т-таравеҳ, 1 [2012]; Муслим, Салату-л-мусофирин, 177-178 [761]). Ҳамчунин Паёмбар (с.а.с.) фармудаанд: “Ҳар кӣ бо имон ва умеди савоб аз ҷониби Худо намози Рамазон (таравеҳ)-ро бихонад, гуноҳҳои гузаштааш бахшида мешаванд.” (Бухорӣ, Салату-т-таравеҳ, 1 [2009]; Муслим, Салату-л-мусофирин, 173-175 [759-760]). Бо ин васила, Паёмбар (с.а.с.) ба хондани намози таравеҳ ташвиқ намудаанд.
Аз ин рӯ, намози таравеҳ барои мардон ва занон суннати муаккада мебошад. Гарчанде хондани намози таравеҳ бо додани салом пас аз ҳар чор ракъат ҷоиз аст, аммо бо додани салом пас аз ҳар ду ракъат афзалтар аст. Пас аз ҳар чор ракъат каме нишаста истироҳат кардан мустаҳаб мебошад. Дар ин вақтҳо машғул шудан ба таҳлил (ла илаҳа иллаллоҳ) ва салавот муносиб аст.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.