Дар манбаъҳо маълумоте нест, ки дар замони Паёмбар (с.а.с.) салавот хонда шуда бошад. Бо ин вуҷуд, ба тариқи гуногун расондани хабари вафот суннат аст. Чунончи Расули Худо (с.а.с.) вафоти Наҷоширо ба саҳобааш хабар додааст (Бухорӣ, Ҷаноиз, 4 [1245]), ва барои ҷанозае, ки бе огоҳии ӯ дафн шуда буд, низ эрод гирифтааст: «Чаро ба ман хабар надодед?» (Бухорӣ, Ҷаноиз, 5 [1247]). Агар бо эътиқоди воҷиб будан набошад, барои огоҳ кардани мардум аз ҷаноза салавот додан мушкиле надорад.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.