Ҳукми гуфтани “омин” ҳангоми қироати сураи Фотиҳа дар намоз чист?

“Омин” калимаест, ки дар поёни дуо бо мақсади пазируфта шудани дуо аз ҷониби Худованди Мутаол гуфта мешавад. Паёмбари Акрам (с.а.с.) гуфтани “омин” дар поёни дуоро тавсия додааст. (Бухорӣ, Азон, 111 [780]; Муслим, Салот, 72-75 [410])

Тибқи мазҳаби ҳанафӣ, гуфтани “омин” пас аз Фотиҳа ба таври пинҳонӣ суннат аст. Дар ин масъала миёни имом, ҷамоат ва шахсе, ки танҳо намоз мехонад, фарқе нест. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/493) Аммо тибқи мазҳаби шофеӣ, “омин” дар намозҳое, ки қироат ошкоро аст, ошкоро ва дар намозҳое, ки қироат пинҳонӣ аст, пинҳонӣ гуфта мешавад. (Ширазӣ, ал-Муҳаззаб, 1/139-140)

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu