Ҳукми хондани азони дохилӣ дар намози ҷумъа чист?

Азоне, ки рӯзи ҷумъа вақти зуҳрро эълон мекард, дар замони Паёмбар (с.а.с.) пас аз баромадани хатиб ба минбар дар дохили масҷид хонда мешуд ва онро азони дохилӣ меномиданд. Аз ин рӯ, хондани азони дохилӣ пеш аз хутба ва дар ҳузури хатиб яке аз суннатҳои хутбаи ҷумъа мебошад.

Дар замони Усмон (р.а.), бо сабаби васеъ шудани шаҳр ва нашунидани азони дохилӣ дар ҳама ҷо, бо мақсади огоҳ кардани мардум аз фаро расидани вақти намоз, азонро дар берун хондан оғоз карданд. Аммо хондани азони дохилӣ, ки амалкарди Паёмбар (с.а.с.) буд, низ идома ёфт. (Касонӣ, Бадоъи, 1/152)

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu