Ҳукми хондани дуои қунут дар намози субҳ барои шахсе, ки аз мазҳаби Шофеъӣ аст, чист?

Дар мазҳаби Шофеъӣ, хондани дуои қунут пас аз бархостан аз рукуъ дар ракъати охири фарзии намози субҳ аз суннатҳои муаккада ба шумор меравад. Агар шахси пайрави мазҳаби Шофеъӣ ба имоми ҳанафӣ иқтидо кунад, пас аз бархостан аз рукуъ, агар фурсат ёбад, дуои қунутро мехонад. Агар барои хондани он фурсат наёбад, қунутро тарк мекунад ва мувофиқи қавли қавии мазҳаб, дар охири намоз ба таври ҷудогона саҷдаи саҳв анҷом медиҳад. (Нававӣ, ал-Маҷмӯъ, 4/290) Бо вуҷуди ин, агар саҷдаи саҳвро ҳам анҷом надиҳад, намозаш саҳеҳ мешавад.

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu