Вақти намозАхбороти дурӯғ — маълумоте мебошад, ки ба ҳақиқат мувофиқат намекунад ё воқеиятҳо дар он таҳриф ёфтаанд, бе далел ва асос аст ва дар ҷомеа фаҳмиши нодурустро паҳн мекунад. Дар шариати мо паҳн кардани ахбороти дурӯғ ғайриахлоқӣ ва гуноҳи бузург ба ҳисоб меравад. Зеро паҳн кардани ахбороти дурӯғ эътимод ва дӯстиро миёни мардум вайрон мекунад, дар ҷомеа низоъ ва душманӣ ба вуҷуд меорад ва сабаби фитна мегардад.
Гуноҳ ва ҳаром будани паҳн кардани ахбороти дурӯғ дар Қуръон ва ҳадисҳои Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) равшан баён шудааст. Аллоҳ Таоло дар Қуръон мефармояд:
«Сипас шумо онро бо забонҳоятон паҳн кардед ва бо даҳонатон чизеро гуфтед, ки худатон намедонистед ва онро сабук шумурдед, ҳол он ки назди Аллоҳ он (гуноҳи) бузург аст»
. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар як ҳадис мефармояд:
«Барои инсон кофист, ки ҳар чӣ мешунавад, онро нақл кунад, то гуноҳкор шавад»
. Аз ин рӯ, паҳн кардани ҳар гуна хабар бе санҷидани дурустии он манъ аст.
Аллоҳ Таоло дар Қуръон мефармояд:
«Ба дунболи он чизе, ки худат намедонӣ, марав (яъне нагӯй, ки дидам, шунидам, донистам, дар ҳоле ки надидӣ, нашунидӣ, надонистӣ). Ҳақиқатан инсон барои гӯш, чашм ва дилаш (дар назди Аллоҳ) ҷавобгар аст»
. Пас, паҳн кардани ахбороти дурӯғ — ғайриахлоқӣ ва гуноҳи бузург аст. Дар шариати мо паҳн кардани ахбороти дурӯғ қатъиян манъ шудааст. Аз ин рӯ, мусулмон бояд то дурустии хабарро насанҷидааст, онро ба дигарон нагуяд.
Медет ҚУРМАШУЛӢ
Маҷаллаи «Имон», №11, соли 2024
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.