ҶавобEditorialShejire Editorial
Қомат, суннатест, ки ҳангоми оғоз кардани намозҳои фарз гуфта мешавад ва ба амалкарди Паёмбари Акрам (с.а.с.) асос ёфтааст. Аз ин рӯ, эҳтиром ва вазниниро бояд риоя кард. Бинобар ин, роҳ гаштани шахсе, ки қомат мегӯяд, дар ин ҳолат макруҳ дониста шудааст. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/396)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.