Вақти намозБар асоси назаре, ки дар мазҳаби ҳанафӣ авлотар дониста шудааст, дар поёни намозҳо аввал ба тарафи рост, сипас ба тарафи чап рӯ оварда салом додан воҷиб аст. Агар ин амал қасдан тарк шавад, намоз бояд дубора хонда шавад. Агар беихтиёр тарк шавад, чизе воҷиб намешавад. Дар ин салом, гуфтан қисми “ас-салому алайкум” воҷиб аст, илова кардани “ва раҳматуллоҳ” бошад суннат аст. Бар асоси як назар, салом додан ба тарафи рост воҷиб ва ба тарафи чап суннат аст. Бар асоси ҳамаи имомҳо, намоз бо як салом анҷом меёбад ва бо ҳамин намоз ба поён мерасад. (Ибну-л-Ҳумом, Фатҳу-л-кадир, 1/320; Зайлаӣ, Табйин, 1/125-126) Бар асоси мазҳаби шофеӣ, ки додани саломи аввалро фарз медонад, тарк кардани он намозро ботил мекунад. (Ширбини, Муғни-л-муҳтоҷ, 1/385)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.