Вақти намозИмом Ғаззолӣ дар асари худ «ал-Мустасфа» менависад: «Шариат панҷ чизро ҳифз карданро мақсад дорад: дин, ҷон, ақл, насл ва мол. Ҳар амале, ки ба ҳифзи ин панҷ чиз равона шудааст, некӣ аст ва ҳар амале, ки ба онҳо зарар мерасонад, зиён аст ва пешгирии он некӣ мебошад». Истеъмоли маводи мухаддир ба ҳамаи ин панҷ чиз зарар мерасонад.
Шахсе, ки маводи мухаддир истеъмол мекунад, ба фармонҳои Аллоҳ итоат намекунад, фарзҳоро иҷро намекунад ва аз содир кардани гуноҳ наметарсад. Ин ба беэътиноӣ ба дин ва маҳрум мондан аз неъматҳои охират мебарад. Маводи мухаддир на танҳо ақлро фалаҷ мекунад ва ба саломатӣ зарар мерасонад, балки шахсро вобаста месозад ва оқибат ба марг мерасонад. Қобилияти ҷинсии нашъаманд низ коста мешавад ва фарзандони чунин шахсон аксаран маъюб ё ақлан заиф мешаванд. Пас, нашъамандӣ на танҳо ба дин ва саломатии инсон, балки ба насли оянда низ зарар мерасонад ва шахсро ба ҷиноят тела дода, ба ҷомеа низ зиён мерасонад.
Ҳукми маводи мухаддир дар шариати мо — ҳаром аст. Олимон барои ин чанд далел овардаанд. Аллоҳ Таъоло дар сураи «Моида», ояти 90 мефармояд:
«Эй мӯъминон! Ба дурустӣ, ки май, қимор, бутҳо ва тирҳои фол — аз корҳои нопоки шайтонанд. Аз онҳо дурӣ ҷӯед, то ки наҷот ёбед!»
Май ақлро мос мекунад ва инсонро аз худ бехабар месозад. Маводи мухаддир низ ҳамин тавр аст, бинобар ин истеъмоли он ҳаром аст.
Аллоҳ Таъоло дар сураи «Аъроф», ояти 157 мефармояд:
«Барояшон покиҳоро ҳалол ва нопокиҳоро ҳаром мекунад...»
Ҳар шахси соҳибақл маводи мухаддирро ба нопокӣ мансуб медонад. Ҳамчунин Аллоҳ Таъоло дар сураи «Бақара», ояти 195 мефармояд:
«Худатонро ба дасти худ ба ҳалокат наандозед...»
Шариати мо даъват мекунад, ки аз ҳар чизе, ки ба ҳаёт ва саломатии инсон зарар мерасонад, дурӣ ҷӯем. Маводи мухаддир ба саломатии ҷисмонӣ, равонӣ ва ҷомеа зарар мерасонад.
Имом Ибни Обидин дар китоби худ менависад: «Истеъмоли гашиш ва афюн — ҳаром аст. Зеро он ақлро мос мекунад ва инсонро аз ёди Худо ва намоз бозмедорад», — гуфтааст.
Хулоса, нашъамандӣ ба худи инсон ва ҷомеа зарари бузург мерасонад. Аз ин рӯ, шариати мо истеъмоли маводи мухаддирро ҳаром донистааст. Ҳамчунин фурӯш, харид ва ба даст овардани фоида аз он низ ҳаром аст. Зеро ҳар чизе, ки ба ҳаром мебарад, худи он низ ҳаром аст.
Медет Қурмашулӣ,
Маҷаллаи «Имон», №1, соли 2023
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.